நந்த வனத்திலோர் ஆண்டி

 ஏன் பிறந்தோம்???

இந்த கேள்வி சற்று கடினமான கேள்விதான்.. ஏன்னா ரொம்ப சலுச்சிட்டு நமக்கு மட்டும் தான் அடுக்கு அடுக்கனா துன்பம் வருது?அது இது அப்படி இப்படினு சொல்லிட்டுதான் வாழ்ந்து வருகிறோம்...நம்முடைய பலத்தை அறியாமலே கோவிலுக்கு சென்று சாமிகிட்ட எனக்கு அது வேணும் இது வேணும்னு பிச்சை எடுக்கிறோம்...???

இது நான் சொல்லலங்க கடுவெளி சித்தர் பின்வரும் பாடலில் சொல்கிறார் ..

நந்த வனத்திலோர் ஆண்டி- அவன்l நாலாறு மாதமாய் குயவனை வேண்டி

 கொண்டு வந்தான் ஒரு தோண்டி- மெத்த

கூத்தாடி கூத்தாடி போடுட்டைத்தாண்டி!

இதற்கு விளக்கம் என்னனா?

நாம் அனைவருமே பிச்சைக்காரர்கள் தான், நம் உடம்பு தான் அந்தத் தோண்டி, நாம் இறைவனிடம் எனக்கு மனிதப் பிறப்பை அளித்தருள்வாய் அப்பொழுது தான் என்னால் பல நல்ல காரியங்களைச் செய்ய இயலும் என்று வேண்டி பத்து மாதம் கருவறை சுவாசத்திற்குப் பிறகு இந்த பூமிக்கு வருகிறோம். 

வந்த மாத்திரத்தில் நாம் இறைவனிடம் வேண்டியதையும், இந்த உடல் எவ்வளவு உன்னதமானது என்பதையும் மறந்து விட்டு அளவில்லாமல் உண்பதும், வெட்டிப் பேச்சு பேசி பொழுதைப் போக்குவதும், நமது சிற்றின்பத்திற்கு தேவையான அனைத்து செயல்களையும் செய்து சுய நல வாழ்க்கையை மட்டுமே வாழ்ந்து மடிகிறோம். 

ஆனால் விலைமதிக்க முடியாத உடலை பெற்ற நாம் வாழ்கையில் ஒரு போதும், இந்த உடம்பை வைத்து இயலாதவர்களுக்கு நம்மால் முடிந்த உதவியை செய்வோம், என்ற எண்ணமே தோன்றுவதில்லை என்று கடுவெளி சித்தர் கூறுகிறார்...